• تاریخ : ۲۹ام خرداد ۱۳۹۶
  • موضوع : گردشگری

 او یکی از پزشکان منطقهستان سیرجان در دوره پهلوی نخست بوده که حالا بادگیرهای خانه اش در بلوار دکترصادقی، کوچه حاج رشید به عنوان یک میراث ملی شناخته انجام گرفته و در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شماره ۶۴۶۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده هست.

ماجرای ساخت این بادگیرهای چپقی، به کشف معمار آنها، سید مهدی شجاعی برمی گردد. او که در یک سفر دریایی متوجه تهویه نیکو هستآسودهگاه کشتی انجام گرفته بود، با کمی دقت متوجه فرم خاص دودکش های کشتی انجام گرفت و نتیجه گرفت اگر آنها را در بادگیرهای خانگی هستفاده کند، می تواند هوای خنک تری را به داخل خانه بکشاند.

بادگیر چپقی مانند برجک هایی هستند که روی بام خانه های کویری ساخته می شوند و در قسمتی از آن یک حوضچه قرار دارد. بادگیرها باد را به داخل هدایت می کنند و با برخورد باد به آب حوضچه، فضا خنک می شود.

 بادگیرهای چپقی اما به جای فضای مکعبی شکل خارجی، تعداد لوله‌ خم زانویی دارند که با شبکه های هندسی منظمی به هم مرتبطند و باد را از جهت های مختلف به خانه هدایت می کنند. به صورت حتم زیبایی این بادگیرهای چپقی فقط به خاطر فرم خاص آنها نیست. بدنه خارجی لوله های بادگیر با قطعات کوچک آجرهای هندسی شش ضلعی تزئین انجام گرفته و جلوه زیبایی به بنا داده هست.

اگر دوست دارید نمونه های دیگری از بادگیرها چپوقی را ببینید، باید راهی منطقههای کویری دیگری مثل یزد، گناباد، طبس، کرمان، بم و زاهدان شوید.

بادگیر چپقی

نقشه بادگیرهای چپقی

بادگیرهای چپقی این منطقهها از معروف ترین نمونه های معماری سنتی کویر ایران هستند و به صورت حتم شکل ظاهری شان تقریبا به هم شباهت دارد. یعنی مکعب های چهارگوشی که در دیوارهای چهارگانه آنها تعداد سوراخ و شکاف تعبیه انجام گرفته هست.