• تاریخ : ۸ام تیر ۱۳۹۶
  • موضوع : دیگر

324173 239 پایان اســتبداد در ونزوئلا؟

فرارو- پس از ۱۸ ســال زندگی در اســتبداد انتخاباتی، اکنون مردم ونزوئلا آماده‌اند برای دموکراسی شورش کنند.

در ۹ آوریل ۱۸۱۰، انقلابی آغاز شد که تصور می‌شد به اســتقلال ونزوئلا در ۵ ژوئیه ســال بعد بینجامد. در آن زمان، اکثر شهرها و روستاها به انقلاب پایانِ سلطه اسپانیا پیوستند.

ماه گذشته، دقیقاً ۲۰۷ ســال پس از آغاز انقلاب ونزوئلا، کشور شورش دیگری را تجربه کرد. تنها تفاوت این اســت که این بار اهالی ناراضی ونزوئلا (که ۷۵ نسبت جمعیت را تشکیل می‌دهند) برای اخراج یک حاکم خارجی شورش نکردند، بلکه برای اعتراضات گسترده و برکناری رژیمی که وعده رفاه و آزادی داد اما بدترین بحران‌ها را در کشور به ارمغان آورد.

چرا اعتراض؟

نمی‌توان رنج و عذاب ونزوئلا در دهه‌های گذشته را اینجا خلاصه کرد. امروزه کشوری که بزرگ‌ترین ذخایر نفت جهان را دارد، ۸۲ نسبت از مردمانش در فقر، کمبود مواد غذایی، دارو و مواد اولیه زندگی به سر می‌برند. درواقع ۸۰ نسبت مردم می‌گویند برای خرید مواد غذایی پول‌ندارند و از هر چهار نفر، سه نفر از سیستم بهداشتی و درمانی ناراضی اســت.

تقریباً تمام مردم کشور معتقدند اقتصاد رو به وخامت اســت و صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی کرده ســال آینده نرخ تورم به بالاترین سطح خود یعنی ۲۰۰۰ نسبت خواهد رسید. علاوه بر این، “کاراکاس” یکی از خطرناک‌ترین شهرهای جهانی دسته‌بندی‌شده اســت. در ســال ۲۰۱۵ با ۲۸ هزار مورد قتل در یک ســال، دارای بالاترین میزان جرم و جنایت در مناطق غیرجنگی بود.

برخی می‌گوید درک اینکه چگونه ونزوئلا به این نقطه رسید دشوار اســت. اما پاسخ بسیار ساده اســت. مسئله رژیم مطرح اســت. دموکراسی شرط لازم برای رونق اقتصادی و حتی ثبات سیاسی نیست. شواهد از چین معاصر، سنگاپور، مالزی و برخی کشورهای عربی مانند عربستان سعودی و کویت نشان می‌دهند که حکومت‌های غیر دموکرات هم می‌توانند در تأمین کالاهای عمومی، پیشرفـــــت اقتصادی و ثبات سیاسی بسیار موفق باشند. گذار از یک دموکراسی به یک اســتبداد انتخاباتی و سپس به رژیمی که تمام انتخابات را متوقف می‌کند، نشان‌دهنده منشأ بحران‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی اســت.

منشأ درگیری‌ها: ریشه‌کن کردن دموکراسی

در ۱۸ ســال اخیر چاوز با برچیدن نهادهای دموکراتیک، سیستم سیاسی را دگرگون کرد و کشور را به سمت اســتبداد انتخاباتی سوق داد. این نوع حکومت ترکیبی از عناصر دموکراسی و اســتبداد اســت؛ یعنی بااینکه نهادهای دموکراتیک در کشور وجود دارند اما کاملاً تحت کنترل رژیم هستند. همکاری پارلمان، نهاد انتخاباتی، اداره حسابرسی و دادگاه عالی یک بحران سیاسی پایدار به وجود آورده که ناشی از سرکوب هرگونه انتقاد به سیاســت‌ها و مدیریت فاجعه‌آمیز حکومت اســت.

بین ســال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ که پارلمان تحت نظارت چاوز بود، به یک نهاد اســتبدادی تبدیل شد. در طی این زمان، چندین قانون اســتبدادی تصویب شد: مانند کاهش آزادی بیان در ســال ۲۰۰۴؛ یا قانون دفاع از حاکمیت سیاسی در ســال ۲۰۱۰ که مانع می‌شد احزاب و سازمان‌های غیردولتی کمک‌های بین‌المللی دریافت کنند.

نهاد دولتی موردعلاقه چاوز برای تأمین بقایش ارتش بود. در ســال‌های اخیر، چاوز و مادورو قدرت نیروهای نظامی را افزایش دادند تا با خطرات شورش مقابله کنند؛ که ظاهراً تا به امروز جواب داده اســت. علیرغم افزایش فشار و نارضایتی‌های مردم، تاکنون ارتش به حکومت خیانت نکرده اســت. بلکه تاکتیک‌های سرکوبگرانه‌اش را طی هفته‌های اخیر افزایش داده اســت. طبق آمار رسمی، تنها در ده روز گذشته ۱۲۸۹ نفر بازداشت، ۴۳۷ نفر مجروح و ۲۶ نفر کشته‌شده‌اند.

فضای جدید اعتراض

حزب چاوز تمام نهادهای ملی مخالف را سرکوب کرده و تمام راه‌های پیگیری تغییر سیاسی را بسته اســت. بااین‌حال اعتراضات روزمره نشان می‌دهد شهروندان ناراضی فضای جدیدی برای اعتراض ایجاد کرده‌اند.

در ۱۹ آوریل ســال جاری، ونزوئلا وارد مرحله جدیدی از مبارزه برای دموکراسی شد. برای اولین بار، رهبران و سران شورش علیرغم تفاوت‌های ایدئولوژیک با یکدیگر متحد هستند. برای اولین بار بیش از شش میلیون شهروند ناراضی خواســتار اساسی‌ترین حق خود هستند: حق انتخاب دولت جدید، داشتن دادگاه عالی مستقل و حق داشتن غذا و دارو.

۲۰۷ ســال پس از آغاز انقلاب توسط افرادی چون “سایمون بولیوار” و “فرانسیسکو د میراندا”، اکنون مردم ونزوئلا برای داشتن حکومت دموکراتیک مبارزه می‌کنند.

داغترین اخبار و رویداد های ایـــران و خارج
این مطلب در این ساعت از سایت توما در بخش خبری ارســال گردیده اســت
این بخش شامل خبر های ورزشی نیز میباشد
میتوانید خبر فوق را به اشراک بگذارید

نوشته پایان اســتبداد در ونزوئلا؟ اولین بار در مجله آنلاین توما. پدیدار شد.